กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ก่อนจากไป เซียวข่ายเล่อไปหาหลินเสี่ยวโต้วเพื่อซื้อซอสเนื้อเผ็ดหอมสองกระป๋อง
“ซอสเนื้อที่เธอทำอร่อยมาก ฉันคลุกข้าวกินทุกวันก็ยังกินไม่พอ”
หลินเสี่ยวโต้ว: “กินหมดแล้วค่อยมาซื้อใหม่ ฉันยังมีอีก”
ยังไงในมิติก็มีซอสเนื้อเหลือเยอะแยะ
ยุคนี้อาหารกระป๋องเนื้อในสหกรณ์จัดจำหน่ายกระป๋องละ 1 หยวน แถมยังต้องใช้คูปองอาหารกระป๋อง
หลินเสี่ยวโต้วไม่เอาคูปอง เห็นแก่ที่เป็นเพื่อนกัน จึงขายให้เขาสองกระป๋องในราคา 5 หยวน ถือเป็นราคาขาดทุนแล้ว
เซียวข่ายเล่อเคยไปตลาดมืดมาก่อน จึงรู้ดีว่าหลินเสี่ยวโต้วใจกว้าง
ระหว่างทางกลับ
เซียวข่ายเล่อเหมือนพระภิกษุที่กำลังสวดมนต์ ปากก็พึมพำไม่หยุด
“เธอมีคู่หมั้นได้ยังไงกันนะ ถ้าไม่มีคงดีมาก!