ตอนที่ 100 ไปยั่วมารร้ายเข้าแล้ว

หลังจากหานกั๋วเฉียงและฉู่หลิงถูกส่งตัวมาถึงสถานีอนามัยประจำตำบล

หมอทำการปฐมพยาบาลฉุกเฉินเบื้องต้น แล้วรีบจัดเตรียมรถพยาบาลฉุกเฉินส่งตัวต่อไปยังโรงพยาบาลระดับอำเภอทันที

อาการบาดเจ็บของทั้งสองคนสาหัสมาก โดยเฉพาะหานกั๋วเฉียงที่รอดมาได้เพียงเพราะลมหายใจรวยรินเฮือกเดียวเท่านั้น

ระดับการแพทย์ของสถานีอนามัยประจำตำบลมีจำกัด ทำได้เพียงส่งตัวคนไข้ไปรักษาต่อที่โรงพยาบาลใหญ่

ครั้นฉู่หลิงฟื้นคืนสติขึ้นมาอีกครั้ง ก็เป็นช่วงเที่ยงวันของวันถัดไปแล้ว

พยาบาลสาวที่เฝ้าอยู่ข้างเตียงเห็นเธอตื่นขึ้น แววตาก็ไหววูบด้วยความเวทนาสงสาร

“สหาย ตื่นแล้วหรือ มีตรงไหนไม่สบายบ้างไหม”

“สามีฉันล่ะ เขาเป็นอย่างไรบ้าง”

คำแรกที่ฉู่หลิงเอ่ยปากถาม คือความเป็นห่วงที่มีต่อหานกั๋วเฉียง

เมื่อได้ยินดังนั้น นางพยาบาลจึงเอ่ยปลอบเธอว่า