กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“อ๊ากกก!!!”
ชั่วพริบตานั้น หานกั๋วเฉียงแทบจะแหลกสลาย เขาคำรามอย่างบ้าคลั่ง:
“ปล่อยเมียฉันนะ! ปล่อย!!”
“พี่กั๋วเฉียง ฮือ ๆ ๆ.... ฮือ ๆ ๆ...”
เมื่อเห็นเขาฟื้น ฉู่หลิงก็ทนไม่ไหวอีกต่อไป ร้องไห้โฮออกมา
“เมียจ๋า... เมียจ๋า...”
หานกั๋วเฉียงคิดจะคลานไปหา แต่จนใจที่ข้อมือถูกหักไปแล้ว จึงไม่มีแรงแม้แต่น้อย
“หนวกหูชิบเป๋ง! พ่อหมดอารมณ์กันพอดี!”
ชายคนที่คร่อมอยู่บนตัวฉู่หลิงผูกเข็มขัดกางเกงเรียบร้อย ก่อนจะสบถด่าแล้วเดินเข้ามา
ถีบเข้าที่ศีรษะของหานกั๋วเฉียงอย่างแรง