กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
พอได้ยินคำนี้ พี่ใหญ่หลิวก็ไร้สีเลือดบนใบหน้าทันที
“พ่อ...ผมไม่ได้หมายความแบบนั้น...ผม...”
“เพี้ยะ!!!”
ฝ่ามือหนึ่งดังฉาด กระแทกเข้าที่ใบหน้าของเขาอย่างแรง
พี่ใหญ่หลิวปิดหน้า มองแม่ด้วยความตกใจ
“แกมันคนใจหมาใจควาย ไม่สนใจแม้แต่น้องสาวของตัวเอง ฉันอุตส่าห์เลี้ยงแกมาจนโต!”
แม่หลิวเอามือเท้าสะเอว สีหน้าเจ็บปวดใจพูดว่า:
“ถ้ารู้ว่าโตมาจะทำให้ฉันโมโหขนาดนี้ แต่แรกฉันก็ไม่ควรให้กำเนิดแก ไอ้ตัวปัญหา!”
สีหน้าพี่ใหญ่หลิวซีดขาวในชั่วพริบตา “แม่...”
พี่สะใภ้หลิวรีบก้าวออกมาเอ่ยว่า: