กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
คูน้ำในฤดูหนาวแห้งขอดไปหมดแล้ว
ด้านในนอกจากดินโคลนแล้ว ก็มีแต่ใบไม้แห้งกรอบเต็มไปหมด
“ถุย ถุย ถุย!”
หลินเสี่ยวโต้วบ้วนใบไม้ออกจากปากไปพลาง ปัดดินโคลนตามตัวไปพลาง
หลิวเยี่ยนเอ๋อร์ตอนนี้ก็ตะเกียกตะกายลุกขึ้นมา “พี่สาวเสี่ยวโต้ว พี่ไม่เป็นอะไรใช่ไหม”
“ไม่เป็นไร”
หลินเสี่ยวโต้วพอเงยหน้าขึ้น ก็มองเห็นใบไม้ร่วงเต็มหัวของแม่หนู
เธอกระตุกมุมปากขึ้นมาอย่างอดไม่ได้
ยัยเด็กคนนี้ทำไมถึงได้ตลกขนาดนี้นะ เหมือนมีรังนกมาตั้งอยู่บนหัวไม่มีผิด
หลินเสี่ยวโต้วไม่รู้เลยว่า บนหัวของเธอก็มีใบไม้ร่วงกองอยู่เต็มหัวเหมือนกัน