ตอนที่ 82 นางรองตัวร้ายในหนังสือหลิวเยี่ยนเอ๋อร์

บ้านไม้หลังเขา

ตรงประตูใหญ่ มีเด็กสาววัยรุ่นสะสวยยืนอยู่คนหนึ่ง

เด็กสาวสวมเสื้อคลุมยาวสีเขียวทหาร แก้มกลมจิ้มลิ้มหนาวจนแดงแจ๋

ดวงตากลมโตเป็นประกายน้ำจ้องมองเธออย่างเหม่อลอย มุมปากยังมีน้ำลายไหลออกมาอย่างน่าสงสัย

หลินเสี่ยวโต้วอดไม่ได้ที่จะหลุดขำพรืด ยื่นผ้าเช็ดหน้าในกระเป๋าเสื้อส่งไปให้

เด็กสาวหน้าแดงด้วยความเขินอาย รีบเช็ดอย่างลนลาน

จากนั้นก็แนะนำตัวเองว่า “สวัสดีเยาวชนปัญญาชนหลิน ฉันชื่อหลิวเยี่ยนเอ๋อร์ เป็นลูกสาวของหัวหน้ากองการผลิต”

หลิวเยี่ยนเอ๋อร์เหรอ

หลินเสี่ยวโต้วขมวดคิ้ว

ทำไมรู้สึกคุ้นชื่อนี้อยู่นิด ๆ นะ