ตอนที่ 79 ลูกสะใภ้บ้านตระกูลหานทารุณแม่สามี

บ่ายวันนั้น ณ สถานีอนามัยประจำตำบล

หานกั๋วเฉียงฟื้นคืนสติขึ้นมาแล้ว

หลังจากหมอตรวจดูแล้ว บนใบหน้าของเขาเป็นเพียงบาดแผลภายนอก ทว่าตามร่างกายกลับมีรอยฟกช้ำหลายแห่ง จึงจำเป็นต้องนอนรอดูอาการหนึ่งคืน

เมื่อเห็นเขาฟื้น ฉู่หลิงก็โผเข้ากอดเขา ร่ำไห้อย่างน่าเวทนายิ่งนัก

“ฮือ ๆ ๆ พี่กั๋วเฉียง พี่ทำฉันตกใจแทบตายเลย”

หานกั๋วเฉียงตบไหล่เธอเบา ๆ พลางเอ่ยด้วยน้ำเสียงแหบพร่า

“ภรรยา อย่าร้องไห้เลยนะ พอเธอร้อง ฉันก็ปวดใจไปด้วย”

จะไม่ปวดใจได้อย่างไร

พอคิดว่าตนเองเป็นลูกผู้ชายแท้ ๆ แต่กลับถูกผู้หญิงคนหนึ่งกระทืบอย่างหนัก หน้าก็แทบไม่มีเหลือให้แบกกลับหมู่บ้านแล้ว

ฉู่หลิงมีสีหน้าเคียดแค้น กัดฟันกรอดเอ่ยขึ้น