กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
บรรยากาศภายในห้องเริ่มหนักอึ้งขึ้นมาบ้างแล้ว
พ่อหลินเหลือบมองขาทั้งสองข้างที่พันผ้าพันแผลไว้ สีหน้ามืดมนทะมึน
หลินต้าเหว่ยปวดระบมบวมเป่งไปทั้งตัว ในใจก็อัดแน่นด้วยเพลิงโทสะเช่นกัน
พวกเขาล้วนถูกหลินเสี่ยวโต้วซ้อมจนบาดเจ็บ ย่อมไม่อยากให้เธอได้อยู่อย่างสงบสุขเป็นธรรมดา
“นังตัวประหลาดหน้าปลวกนี่เวลาคลั่งมันน่ากลัวเกินไป รีบแต่งออกไปให้เร็วหน่อยจะดีกว่า ไม่อย่างนั้นที่บ้านคงไม่มีวันสงบสุขแน่”
หลินต้าเหว่ยเบนสายตามองไปยังพ่อหลิน
“พ่อ พ่อเรียกพวกเรากลับมา ก็เพื่อพูดเรื่องนี้ใช่ไหม”
พ่อหลิน “อืม เรื่องนี้ต้องรีบจัดการให้เร็ว จะได้ไม่เกิดเรื่องวุ่นวายตามมา”
“ตาแก่หลิน คุณมีวิธีดี ๆ อะไรกันไหม” แม่หลินเอ่ยถามเขา
พ่อหลินหรี่ตาลงเล็กน้อย เอ่ยปากช้า ๆ