ตอนที่ 14 แม่หนูจอมตายต้องแต่งงานกับคนปัญญาอ่อน

อาจเป็นเพราะวันนี้เหนื่อยเกินไป

หลินเสี่ยวโต้วดูภาพยนตร์ไปได้ครู่หนึ่ง ก็ผล็อยหลับไป

ท่ามกลางความสะลึมสะลือ

เธอรู้สึกว่ามีสิ่งมีชีวิตตัวเล็ก ๆ กำลังไต่ไปมาอยู่บนใบหน้าของเธอ

คันยุบยิบไปหมด

หลินเสี่ยวโต้วลืมตาทั้งสองข้างขึ้นมาด้วยความงุนงง

แล้วก็สบสายตาเข้ากับดวงตากลมโตแบบคาจือหลันขนาดมินิดำขลับคู่หนึ่งพอดี

ทั่วทั้งตัวปกคลุมด้วยขนสีน้ำตาล ขาปุกปุยเรียวยาว ลำตัวมีขนาดพอ ๆ กับเล็บมือเท่านั้น

มันหมอบอยู่บนจมูกของเธอ แลดูตัวเล็กจ้อยและน่ารักเป็นยิ่งนัก

สืบเนื่องจากความผูกพันใกล้ชิดกับสรรพสัตว์มาแต่เด็ก หลินเสี่ยวโต้วจึงไม่เคยหวาดกลัวสัตว์ชนิดใดเลย