ตอนที่ 10 พวกขี้ขลาดรังแกผู้อ่อนแอเกรงกลัวผู้แข็งแกร่ง

อีกด้านหนึ่ง

หลินเสี่ยวโต้วที่ถูกแม่หลินบ่นถึง เวลานี้กำลังเตรียมตัวจะออกจากบ้าน

หากรู้ความคิดของแม่หลิน หลินเสี่ยวโต้วคงอดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา

ร้องไห้ฟูมฟายขอความช่วยเหลืออย่างนั้นหรือ ถ้างั้นก็รอดูกันว่าจะเป็นใคร!

หลินเสี่ยวโต้วมุ่งหน้าไปยังโรงงานอิฐกระเบื้องที่เขตตอนใต้ของนคร

นี่คือสถานที่ที่เจ้าของร่างเดิมทำงานมาสองปี

สองปีก่อน เจ้าของร่างเดิมวัย 15 ปีเรียนจบมัธยมต้น พอดีกับที่โรงงานอิฐกระเบื้องเปิดใหม่รับสมัครลูกจ้างชั่วคราว

ตอนนั้นโรงงานอิฐกระเบื้องเพิ่งเปิด อุปกรณ์เครื่องไม้เครื่องมือเรียบง่ายทรุดโทรมอย่างยิ่ง

ก้อนดินดิบต้องทำด้วยแรงคน การขนอิฐก็ต้องใช้แรงคน ทั้งยังต้องขึ้นเขาไปตัดฟืนโค่นต้นไม้ ลำบากกว่าทำนาตั้งเยอะ

ตอนนั้นคือต้นปี 1968 ยังไม่เริ่มขบวนการขึ้นเขาลงชนบท