ตอนที่ 9 แม่หนูจอมตาย เธอรอไปเถอะ

เมื่อเห็นสีหน้าเศร้าสร้อยของแม่

ถ้อยคำตำหนิที่หลินต้าเหว่ยคิดจะเอ่ยจึงติดค้างอยู่ในลำคอ

เขาเกาท้ายทอย พลางเอ่ยถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น:

“ยัยตัวประหลาดหน้าปลวกเมื่อคืนทำไมถึงแรงเยอะนักนะ ถีบฉันทีเดียวกระเด็นเลย น่ากลัวชะมัด

เธอคงไม่ได้ถูกผีสิงหรอกนะ เมื่อก่อนไม่เห็นเคยดุร้ายขนาดนี้เลย!”

พอได้ยินแบบนี้ พ่อหลินก็ตวาดดุทันที:

“แกหุบปากไปเลย! พูดจาเพ้อเจ้ออะไรกัน!”

ยุคสมัยนี้ การกวาดล้างความเชื่องมงายศักดินาเข้มงวดรุนแรงมาก

เรื่องผีสางเทวดาอะไรกันพวกนั้นจะพูดซี้ซั้วไม่ได้เด็ดขาด

หากคนไม่หวังดีได้ยินเข้า แล้วไปรายงานต่อเบื้องบนละก็ เป็นเรื่องแน่