เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 470 ฟื้นคืนกลับมา! ความทรงจำที่ว่างเปล่า! (4k)
ในห้วงมิติลึกลับนั้น รากยักษ์ที่เคยค้ำจุนทั้งฟ้าดินได้หายไปแล้ว
ราวกับมันไม่เคยมีอยู่จริง เหลือไว้เพียงกลิ่นอายบางเบาจนแทบจับไม่ได้ ฟุ้งกระจายอยู่ในความว่างเปล่าสีเทาขาว เหมือนไออุ่นที่ยังหลงเหลือหลังตื่นจากความฝันยาว
ร่างของจักรพรรดิหยวนยืนตระหง่านอยู่กลางห้วงมิตินี้
กายเนื้อที่กูกาสร้างขึ้นด้วยการแลกเอาต้นกำเนิดของตัวเองไปนั้น ตอนนี้ก่อรูปสมบูรณ์แล้ว
ไม่ใช่เงาร่างจาง ๆ ไม่ใช่สภาพเปราะบางที่วิญญาณแท้ซึ่งแตกสลายต้องอาศัยอยู่บนรากไม้อีกต่อไป แต่เป็นร่างกายจริง ๆ ที่สมบูรณ์และเปี่ยมด้วยพลัง
เขายืนเท้าเปล่าอยู่ในความว่างเปล่า ผมดำดุจน้ำตกทอดยาวลงถึงเอว เส้นผมทุกเส้นไหลเงางามลึก ราวกับเอาความเงียบสงบของท้องฟ้ายามค่ำคืนมาหล่อหลอมเป็นของจริง
เสื้อคลุมสีแดงคลุมอยู่บนตัวเขา แดงเข้มราวเลือด แต่ก็มีไออุ่นบางอย่างที่พูดไม่ถูกแฝงอยู่ เหมือนไออุ่นสุดท้ายที่ผู้เป็นเจ้าของซึ่งจากไปแล้วทิ้งเอาไว้
ลวดลายบนเสื้อคลุมเรียบง่ายและเป็นธรรมชาติ ไม่มีร่องรอยของการแกะสลักจากมือใคร ราวกับฟ้าดินงอกมันขึ้นมาเอง
ระหว่างคิ้ว มีรอยประทับสองสีแดงกับดำหมุนวนอยู่เงียบ ๆ