กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 229 ข้าจะออกไปข้างนอก กลับเมื่อไหร่ไม่รู้
ในห้องทรงพระอักษร บารมีจักรพรรดิแผ่สงบนิ่ง
พระสนมหลินกำลังจัดเรียงฎีกาอยู่ข้าง ๆ จู่ ๆ ก็รู้สึกได้ว่าออร่าของจักรพรรดิหยวนสั่นไหวเพียงริ้วเดียว
นางเงยหน้าขึ้นมอง เห็นชายบนพระแท่นบรรทมยังหลับตา แต่หว่างคิ้วกลับมีสีหน้าหนักอึ้งที่แทบสังเกตไม่ทันแวบผ่านไปวูบหนึ่ง
“ฝ่าบาท?” พระสนมหลินวางแผ่นหยกในมือลง ถามเบา ๆ “ท่านเป็นอะไรหรือเปล่า?”
จักรพรรดิหยวนค่อย ๆ ลืมตาขึ้น ใต้ดวงตาลึกเหมือนหมู่ดาวดับสูญแล้วถือกำเนิดใหม่ ในที่สุดก็กลับคืนสู่ความสงบอันลึกล้ำ
“ไม่มีอะไร”
เขาเอ่ย เสียงยังคงราบเรียบ แต่มีความซับซ้อนที่พูดไม่ออกมากกว่าปกติ
หมากน่ะหรือ?
เขาไม่เคยคิดว่า สักวันหนึ่ง ตัวเองอาจจะเป็นหมากตัวหนึ่งมาตลอด