เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 227 ทะลุถึงกึ่งสร้างสรรพสิ่ง ก็ถึงวันตายหรือ?
ในห้องทรงพระอักษร แสงกับเงาเงียบสนิท
สวีไช่คุนก้มหัวเดินเข้ามา ข้างหลังมีสตรีผู้หนึ่งตามมา
แค่มองแวบเดียว พระสนมหลินก็ชะงักไป
สตรีผู้นั้นรูปร่างสูงเพรียว ชุดดำรัดแนบเนื้อ เผยส่วนเว้าโค้งที่ชวนใจเต้น
อกอวบอิ่มดั่งขุนเขา เอวบางจนกำมือเดียวก็แทบรอบ ขาเรียวยาวโผล่พ้นชายกระโปรงที่ผ่าข้างเป็นระยะ ก้าวเดินแต่ละก้าวสะโพกก็ส่ายพริ้ว
ใบหน้านางงดงามล้ำเลิศ หางคิ้วและหางตามีเสน่ห์ยั่วยวนติดตัวมาแต่กำเนิด แต่ริมฝีปากกลับมีรอยยิ้มเย็นชา ราวกับกุหลาบดำที่มีหนาม งามจนแทบทำร้ายคนมอง
แม้แต่พระสนมหลินที่เคยเห็นหญิงงามมามาก ในใจก็ยังวูบหนึ่งด้วยความตะลึง แล้วตามมาด้วยความระวังตัวโดยสัญชาตญาณ
“ท่านคือจักรพรรดิหยวน?”
สตรีชุดดำ—มเหสีสวรรค์—ดวงตางามคมเย็นดั่งดวงดาวน้ำแข็ง กวาดมองตรงไปยังร่างผมขาวชุดดำบนพระแท่นบรรทม