กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 49 ในเมื่อมาแล้ว ก็อย่าไปเลย
ห้องทรงพระอักษร
แสงแดดนอกหน้าต่างสาดเฉียงเข้ามา ตกอยู่ที่มุมหนึ่งของโต๊ะทรงพระอักษร
จักรพรรดิหยวนประทับอยู่ตรงนั้น เปลี่ยนเป็นชุดธรรมดาสีดำสนิทแล้ว ผมยาวปล่อยสยายตามสบาย
พระองค์เพิ่งออกจากฌาน ปราณสงบนิ่งเก็บงำอยู่ในใจ แต่บารมีจักรพรรดิที่มองไม่เห็นนั้น กลับหนักแน่นและกดดันกว่าห้าปีก่อนเสียอีก
“สวีไช่คุน”
จักรพรรดิหยวนตรัส เสียงไม่ดัง
ประตูตำหนักเลื่อนเปิดออกโดยไม่มีเสียง
สวีไช่คุนก้มตัวเข้ามา หยุดอยู่ห่างจากโต๊ะทรงพระอักษรสามก้าว ก้มหน้า “ฝ่าบาท”
“ห้าปีที่ข้าฌานอยู่” จักรพรรดิหยวนทอดพระเนตรเขา ตรัสช้า ๆ “ในราชสำนักจักรพรรดิมีเรื่องใหญ่เกิดขึ้นบ้างไหม”