เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 48 ความตกใจของไป๋เต้าจวิน
การปิดด่านบำเพ็ญของจักรพรรดิหยวนครั้งนี้ กินเวลาถึงห้าปีเต็ม
ห้าปี สำหรับขอบเขตชางเทียนก็แค่ชั่วลัดนิ้วมือ
แต่สำหรับเขา ห้าปีนี้คือการกลืนกินและหลอมรวมอย่างบ้าคลั่ง
เศษกฎเกณฑ์ที่ราชสำนักจักรพรรดิสะสมไว้ไม่รู้กี่หมื่นปี ถูกเขาใช้จนหมดเกลี้ยง
เศษกฎเกณฑ์ที่เขากวาดเก็บมาจากคลังจักรพรรดิ จากตำหนักต่างๆ และจากทั่วทุกเขตดารา ซึ่งซ่อนพลังต้นกำเนิดของจักรวาลไว้ พอถูกโยนลงไปก็เหมือนตกหลุมที่ไม่มีก้น แดนกฎเกณฑ์อันกว้างใหญ่ของเขากลืนกิน ย่อย และหลอมรวมจนหมด
ในห้องปิดด่านบำเพ็ญ ความเร็วในการหมุนเวียนของดวงดาวกลับสู่ปกติไปนานแล้ว
ภาพความโกลาหลที่ปั่นป่วนอยู่ใต้เท้าก็สงบลงเช่นกัน
จักรพรรดิหยวนนั่งขัดสมาธิอยู่ตรงกลาง ชุดคลุมมังกรสีดำไม่มีฝุ่นแม้เม็ดเดียว กลิ่นอายทั้งตัวเก็บงำเอาไว้สุดขีด ราวกับก้อนหินแข็งที่ไม่มีวันแปรเปลี่ยน
แต่ลึกลงไปในดวงตาคู่นั้นที่ค่อยๆ ลืมขึ้น มีดวงดาวนับร้อยล้านดวงเกิดและดับ มีเงามังกรดำวนอยู่รอบๆ