เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ทันใดนั้น กาลเวลาโดยรอบเมืองจักรพรรดิมังกรก็หยุดนิ่ง!
ทุกคนล้วนหยุดชะงักอยู่ที่ห้วงเวลาเมื่อครู่ ยังคงรักษาท่าทางเดิมเอาไว้
ชายชรามองเห็นรอยยิ้มที่แข็งค้างบนใบหน้าของผู้บำเพ็ญเหล่านั้นได้อย่างชัดเจน รวมถึงฟันขาวสะอาดที่เพิ่งอ้าออกเพื่อส่งเสียงหัวเราะ
แม้แต่ประกายสีทองที่แผ่ออกมาจากกำแพงเมืองจักรพรรดิมังกรซึ่งราวกับหล่อหลอมด้วยทองคำ ก็ถูกกักไว้กลางอากาศ ควบแน่นเป็นรูปร่างของแสง!
สรรพสิ่งทั้งปวงเหล่านี้ทำให้ชายชราตระหนักได้ในทันที...
เจ้านายแห่งเมืองจักรพรรดิมังกรมาถึงแล้ว!
เป็นไปตามคาด เมื่อชายชราหันกลับไปก็เห็นบุรุษหนุ่มรูปงามในชุดฉลองพระองค์มังกรสีดำผู้หนึ่ง เขามายืนอยู่ข้างกายชายชราตั้งแต่เมื่อใดไม่ทราบได้ กำลังยืนไพล่มือไว้ด้านหลังอย่างเงียบเชียบ พลางทอดสายตามองอักษรห้าตัวใหญ่ที่เขียนว่าเมืองจักรพรรดิมังกรบุปผาเหิน
“เฒ่าชราถวายบังคมฝ่าบาท!”
ลู่เฉินพยักหน้า “จากการจากลาในคราวนั้น เจ้ากับข้าไม่ได้พบกันเกือบสามพันปีแล้ว”
สิ้นคำกล่าวนี้ หัวใจของชายชราก็สั่นสะท้านขึ้นมาทันที