กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
การที่ซั่วอวี้ส่งคนมามอบของขวัญให้ สำหรับลู่เฉินแล้วเป็นเพียงเรื่องเล็กน้อยที่ไม่ควรค่าแก่การใส่ใจ
เขาจึงไม่ได้นำมาใส่ใจอีก
สองพี่น้องนั่งสนทนากันอยู่ครู่หนึ่ง
ตะวันคล้อยเลยจุดสูงสุดไปแล้ว
“อ้อ ถึงเวลาต้องไปหาอะไรทานแล้ว” ลู่เฮ่าเตรียมตัวจะไปสั่งมื้อเที่ยง
ลู่เฉินโบกมือห้ามเอาไว้ “คราวนี้พวกเจ้าทานกันเองเถิด”
“ข้าหยุดพักอยู่ที่นี่มานานมากแล้ว”
“รายละเอียดบางอย่างเกี่ยวกับศิลาจารึกสวรรค์ ข้ายังจำเป็นต้องไปตรวจสอบสถานที่จริงเสียก่อนจึงจะวางใจเริ่มลงมือใช้เคล็ดวิชาได้”
ลู่เฮ่าเข้าใจในทันที “ท่านจะเริ่มแผนการของท่านแล้วหรือ?”
“ก็ราวๆ นั้น”