เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“เช่นนี้ย่อมทำให้เหล่าลูกชายมีชะตากรรมและความสำเร็จที่แตกต่างกัน ส่งผลให้ผู้ที่โดดเด่นยิ่งโดดเด่น ยิ่งถ่างช่องว่างระหว่างลูกชายแต่ละคนให้กว้างขึ้น จนแบ่งแยกออกเป็นชนชั้นสูงต่ำอันหลากหลาย และก่อกำเนิดระยะห่างของแต่ละคนขึ้นมา”
“เศรษฐียังเป็นเช่นนี้ ศิลาจารึกสวรรค์จะไม่เป็นเช่นนั้นได้อย่างไร?”
“โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ‘ลูกชาย’ ที่ศิลาจารึกสวรรค์ครอบครองมิได้มีเพียงหนึ่งพัน แต่เป็นดาวเคราะห์สีน้ำเงินทั้งดวง หรือกระทั่งเป็นสรรพชีวิตนับไม่ถ้วนแห่งปวงสวรรค์หมื่นโลกา!”
“ในกลุ่มตัวอย่างที่มหาศาลปานนี้ จะมีชนชั้นที่เกิดจากความลำเอียงมากเพียงใดกันเล่า?”
“เจ้าที่เคยผ่านมหาภัยพิบัติแห่งดาวเคราะห์สีน้ำเงินมา ย่อมกระจ่างแจ้งดี”
“...”
อวี้เทียนนิ่งเงียบ
ในมหาภัยพิบัติแห่งดาวเคราะห์สีน้ำเงินครั้งนั้น มีผู้มีอำนาจเก่าดับสูญไปเท่าใด มีผู้มีอำนาจใหม่ผงาดขึ้นมาเท่าใด และมีสรรพชีวิตต้องระหกระเหินพลัดพรากใน ‘โอกาสวาสนา’ ครั้งนี้มากเท่าใด... ความผันผวนรุ่งโรจน์และดับสูญในนั้น ไม่มีผู้ใดบอกเล่าได้ชัดเจน
ได้ยินเพียงเซียงจวินกล่าวสืบไปว่า “โอกาสวาสนาที่อุบัติขึ้นเพราะศิลาจารึกสวรรค์นั้นมีนับไม่ถ้วน แต่หากสืบสาวถึงแก่นแท้กลับเข้มงวดเป็นอย่างยิ่ง สามารถแบ่งแยกออกเป็นสามลำดับขั้นที่มีระดับชั้นอันเข้มงวดเด็ดขาด”