กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หืม!?
เมื่อได้ยินคำนี้ ในใจของอวี้เทียนพลันบังเกิดระลอกคลื่นซัดสาดอย่างรุนแรง
“หมายความว่าอย่างไร?”
“ตอนที่หมื่นวิญญาณกับอมตะจากไป เจ้าเห็นหรือ?”
“ที่เจ้าบอกว่าปกป้องข้ากับเย่เซียวไว้ได้ นี่หมายความว่าอย่างไรกัน?”
“แล้วยังมี... ตบะของเจ้า... เจ้ามิใช่กายาเซียนแห่งหายนะหรอกหรือ? ความสามารถของกายาเซียนแห่งหายนะดูเหมือนจะมิได้เชี่ยวชาญด้านการหลบหนี... เจ้าช่วยข้าออกมาจากเงื้อมมือของเหล่าเทพมรรคายุทธ์เหล่านั้นได้อย่างไร?”
“...”
คงเพราะในใจกระวนกระวายเกินไป อวี้เทียนจึงเอ่ยถามรวดเดียวเสียมากมาย
“...”
เมื่อเผชิญหน้ากับคำถามอันร้อนรนของอวี้เทียน เซียงจวินยังคงสุขุมและพูดน้อยเช่นเดิม