กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
กลับมาดูที่อวี้เทียนผู้เพิ่งปล่อยปราณกระบี่ออกไป
เขาได้ฉวยโอกาสตอนที่ผู้กล่าววาจามรณะถูกโจมตี พุ่งทะยานไปพร้อมกับโชคชะตาที่ครองอยู่ หายไปอย่างไร้ร่องรอย
ทว่าในยามนี้ ผู้กล่าววาจามรณะไม่มีเวลามาใส่ใจเรื่องนั้น
มันเพียงมองดูรอยแผลที่แขนของตนซึ่งยังคงไม่ยอมสมานตัวด้วยสีหน้าที่ยากจะพรรณนา ก่อนจะนิ่งเงียบไปครู่ใหญ่
กายาเทพของมัน
ถูกทำลายลงแล้ว!
“...”
การทำลายกายาเทพของมันนั้น ไม่ใช่ว่าจะไม่มีใครทำได้
แต่คนผู้นี้... ไม่มีทางเป็นอวี้เทียนที่อยู่ตรงหน้าแน่!
เพราะผู้กล่าววาจามรณะสัมผัสได้อย่างชัดเจนว่า ตบะของอวี้เทียนนั้นไม่ได้แข็งแกร่งเลย เมื่อเทียบกับเทพมรรคายุทธ์เช่นมันแล้ว อวี้เทียนยังอ่อนหัดเกินไป อ่อนหัดยิ่งนัก