กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
คำพูดนี้ทำให้อีกฝ่ายนิ่งอึ้งไปชั่วขณะ
“นั่น... ถ้าอย่างนั้นท่านลองพูดให้ดูอ้อมค้อมกว่านี้หน่อยไม่ได้หรือ?”
“ประเด็นคือข้ามีสหายคนหนึ่ง เขาฟังแล้วรู้สึกไม่ค่อยสบอารมณ์เท่าใดนัก”
“...”
โอ้ ลืมไปว่าเจ้าเองก็คือสุนัขเลียขาตัวจริง
“...เอาเป็นว่า ต่อให้หนิงซวงกับซั่วอวี้ถูกคนมองออกก็ไม่เป็นไร”
“พรสวรรค์ของพวกนางทั้งสองก็ไม่เคยถูกนำมาใช้กับการชิงไหวชิงพริบทางปัญญาอยู่แล้ว”
“สิ่งที่พวกนางต้องทำนั้นง่ายมาก คือเข้าใกล้เป้าหมาย ปล่อยเสน่ห์ออกมา เท่านี้ภารกิจก็ถือว่าสำเร็จไปครึ่งหนึ่งแล้ว”
“ที่เหลือ ลู่เฉินกับฮ่องเต้จะเป็นผู้ช่วยพวกนางจัดการเอง”
อีกฝ่ายถามด้วยความสงสัยระคนกังขา “พรสวรรค์ระดับใดกัน ถึงได้มั่นใจถึงเพียงนี้?”