กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ข้าได้ยินมาว่า พวกเจ้าสองคนมีเรื่องคับแค้นใจ”
“ความอยุติธรรมนั้นมาจากที่ใดเล่า?”
สุรเสียงเย็นชาและโดดเดี่ยวเหนือผู้ใดลอยมาพร้อมสายตาอันคมกริบดั่งดวงดารายามเหมันต์ของลู่เฉิน ราวกับเทพเจ้าผู้สถิต ณ สวรรค์ซ้อนสวรรค์ได้ประทานพระเมตตาแห่งเทพสูงสุดลงมา
เมื่อได้ยินลู่เฉินเอ่ยถาม สตรีทั้งสองอย่างซั่วอวี้และหนิงซวงก็รีบรวบรวมมโนจิต ดึงสติของตนกลับมา เพื่อมิให้เผยพิรุธออกมา
“ทูลท่านอ๋อง”
“ข้าน้อยทั้งสองเดิมเป็นชาวเจียงหนาน การเดินทางมายังเมืองหลวงครานี้ ก็เพื่อเข้าร่วมงานชุมนุมฉินที่บรรดาตระกูลขุนนางใหญ่ร่วมกันจัดขึ้นเจ้าค่ะ”
“งานชุมนุมฉินหรือ?”
ลู่เฉินปรายตามององครักษ์ที่คอยปรนนิบัติอยู่ข้างกายแวบหนึ่ง