206

บทที่ 206 จะหย่าหรือไม่ ให้เด็ก ๆ เป็นคนตัดสิน

“ฉันพูดความจริง!”

เฉิงเสี่ยวเยว่กุมแก้มที่แดงก่ำ น้ำตาคลออยู่ในดวงตา “พวกคุณทุกคนรังแกฉัน!”

“สหายเฉิง ที่แท้ภรรยาของผมชอบช่วยเหลือคนอื่นก็เป็นความผิดด้วยสินะ”

ลู่หวยจิ่งหน้าดำทะมึน หากไม่ติดฐานะของตัวเอง เขาอยากลงมือกับคนจริง ๆ

แต่เขาไม่ตีผู้หญิง

“ขอโทษรองผู้บังคับการกับพี่สะใภ้ด้วยครับ”

รองผู้บังคับกองพันต้วนรีบก้มหน้าขอโทษ “เมื่อครู่เธอได้รับความกระทบกระเทือน เลยพูดอะไรไม่คิด ผมกลับไปจะสั่งสอนเธอให้ดี ไม่ให้พูดเหลวไหลอีก”

“ฉันไม่ได้ผิด!”

เฉิงเสี่ยวเยว่เชิดคอขึ้น สายตาอาฆาตจับจ้องถังหว่าน “เป็นเพราะเธอ ทั้งหมดเป็นเพราะเธอ!”