175

บทที่ 175 ทำคลอดกลางทาง

“น้องสาว ฉัน...ฉันเชื่อเธอ”

เซี่ยชิงนั่งอยู่ตรงนี้มาราวยี่สิบนาทีแล้ว โชคร้ายที่ช่วงเวลานี้ไม่มีใครผ่านมาสักคน

ตัวเธอเองเป็นพยาบาล ย่อมรู้ดีว่าสถานการณ์แบบนี้ ถ้าให้ถังหว่านไปตามคนแล้วปล่อยเธออยู่คนเดียวก็ไม่เหมาะจริง ๆ

“โชคดีที่วันนี้ฉันไปซื้อกรรไกรกับผ้าที่ตำบลมาค่ะ”

ท้องฟ้าเริ่มมืด ถังหว่านใช้ตัวบังสายตาของเซี่ยชิง แล้วทำทีเป็นหยิบกรรไกรกับผ้าผืนไม่ใหญ่นักออกมาจากจักรยานของตัวเอง

ความจริงเธอหยิบออกมาจากมิติแบบสุ่ม ๆ ไม่มีเวลาพิจารณามากนัก จากนั้นก็ฉีกผ้าออกแล้วปูลงบนพื้น ก่อนช่วยเซี่ยชิงขยับไปยังริมทางตรงบริเวณที่มีหญ้า

“ฮู่ว...ฮู่ว...”