173

บทที่ 173 ลูกดิ้นแล้ว

“เติ้งเหว่ยเฉิง ทำไมนายถึงเห็นแก่ตัวขนาดนี้?”

ลู่หวยลี่โกรธจนแทบระเบิด แต่ก็กลัวว่าจะทำให้หนิวนิวตกใจ ถังหว่านจึงรีบอุ้มหนิวนิวมาปลอบ

“หนิวนิวไม่ต้องกลัวนะ พ่อกับแม่แค่กำลังคุยกันเรื่องบางอย่าง”

“พอเถอะ พวกเรากลับไปคุยกันที่บ้าน”

เติ้งเหว่ยเฉิงรู้สึกว่าสายตาที่ลู่หวยจิ่งมองเขายิ่งเย็นชาขึ้นเรื่อย ๆ จึงไม่ดึงดันทะเลาะกับลู่หวยลี่ต่อ

ทั้งที่อาหารรสชาติดี แต่สองสามีภรรยากลับกินอย่างไม่รู้รสชาติ มีเพียงถังหว่านที่กินอย่างอิ่มอกอิ่มใจ หลังจากกินข้าวเสร็จ ถังหว่านอุ้มหนิวนิวพาลู่หวยลี่กลับเข้าไปในห้องของเธอ ส่วนลู่หวยจิ่งกับเติ้งเหว่ยเฉิงอยู่ห้องข้าง ๆ