128

บทที่ 128 คำพูดของหลานฮวา

จนกระทั่งสระผมสะอาดหมดจด ถังหว่านจึงเปลี่ยนน้ำผสมยาอีกกะละมังเพื่ออาบน้ำให้หลานฮวา

หลานฮวายิ้มอย่างเขินอาย “แม่ของฉันยังไม่ดีกับฉันเท่าน้าถังเลยค่ะ”

“แม่ของเธอเป็นพยาบาลนี่ คงยุ่งกับงานมากสินะ”

ดวงตาถังหว่านมีรอยยิ้ม เธอค่อย ๆ ฟอกสบู่ลงบนตัวหลานฮวาอย่างเบามือ เห็นได้ชัดว่าเด็กคนนี้ไม่ได้อาบน้ำมาพักหนึ่งแล้ว

พออาบเสร็จ น้ำในกะละมังแทบกลายเป็นสีดำ ล้วนเป็นคราบสกปรกทั้งนั้น

หลานฮวาหาได้ยากที่จะรู้สึกอาย เธอก้มศีรษะเล็ก ๆ ลง พูดด้วยเสียงเบามาก

“น้าถัง ฉันเรียกน้าว่าแม่ได้ไหมคะ?”

“หา?”

ถังหว่านชะงักไป ก่อนจะยิ้มออกมาในวินาทีถัดมา “ไม่ได้นะ ถ้าแม่ของเธอได้ยินเข้าต้องไม่พอใจแน่”