127

บทที่ 127 ลูกของสหายร่วมรบ

“ไม่ได้ให้ยืม”

สวี่ชุ่ยอิงเบ้ปาก “ตอนฉันแต่งงานกับเหล่าเฉิงก็ใช้เงินไปไม่น้อยแล้ว ไหนจะคนทางบ้านเดิมของเขาที่คอยสูบเลือดสูบเนื้ออีก ทุกเดือนไม่ต้องส่งเงินกลับไปหรือไง? ตอนนี้ลูกก็ใกล้คลอดแล้ว มีแต่เรื่องต้องใช้เงินทั้งนั้น”

ดังนั้นผู้บังคับกองพันเฉิงยังถือว่ามีสติอยู่บ้าง

เฉิงเสี่ยวเยว่หาเรื่องใส่ตัวเอง สมควรแล้ว!

“ก็จริง พี่ดูแลตัวเองให้ดีก่อนเถอะค่ะ”

ถังหว่านพูดพลางกำจัดวัชพืชในแปลงผักส่วนตัวต่อ สวี่ชุ่ยอิงอยู่คุยอีกพักหนึ่งแล้วจึงกลับไป

ฉินซู่มองตามแผ่นหลังของเธออยู่ครู่ใหญ่ ก่อนจะพูดกับถังหว่านว่า “ถึงอย่างไรเธอกับเฉิงเสี่ยวเยว่ก็เป็นญาติกัน ลูกระวังเธอไว้หน่อยก็ดี”