122

บทที่ 122 เฉิงเสี่ยวเยว่ตามขึ้นเขา

“ดี ๆ พวกลูกโตกันหมดแล้ว”

ฉินซู่ซาบซึ้งจนน้ำตาไหล ลูก ๆ โตกันแล้วจริง ๆ ผ่านเรื่องครั้งนี้มาก็ดีเหมือนกัน อย่างน้อยพวกเขาก็ไม่ใช่เด็กน้อยที่เธอกับถังสือคอยปกป้องไว้ในอ้อมอกอีกต่อไป

ถังโจวหุงข้าวไว้เรียบร้อยแล้ว เขาออกไปถอนต้นหอมป่ามาเล็กน้อย ส่วนถังหว่านตอกไข่สี่ฟอง แล้วยังทำปลาเค็มรมควันเพิ่มอีกหนึ่งจาน เมื่อเห็นเธอทำอาหารมากมายขนาดนี้ ฉินซู่ก็อดตกใจไม่ได้

“หว่านหว่าน ปกติพวกลูกกินกันแบบนี้ทุกวันเลยเหรอ?”

“ใช่ค่ะ”

ถังโจวถือต้นหอมเดินเข้ามา ก่อนจะเล่าให้ฉินซู่ฟังอย่างมีความสุข “อาหารที่พี่ทำหอมมากเลย”

“แบบนี้ฟุ่มเฟือยเกินไปแล้ว”