106

บทที่ 106 เฉิงเสี่ยวเยว่ขอโทษต่อหน้าทุกคน

“หัวหน้าเฉา จะไม่ตรวจอีกสักรอบหรือคะ?”

เฉิงเสี่ยวเยว่โกรธแทบตาย ทั้งยังรู้สึกได้ว่าสายตาที่ทุกคนมองมายังเธอนั้นร้อนผ่าว ทั้งเยาะเย้ย ถากถาง ดูหมิ่น สารพัดสายตาทำให้เธออยากหารูมุดหนีลงไปเสียเดี๋ยวนั้น

“ขอโทษนะ น้องหว่านหว่าน” สวี่ชุ่ยอิงตาแดง “ฉันไม่รู้ว่าเสี่ยวเยว่จะทำเรื่องเลอะเลือนขนาดนี้”

กว่าเธอจะมีเพื่อนรู้ใจสักคนในเขตบ้านพักครอบครัวทหารไม่ใช่เรื่องง่าย ทั้งหมดเป็นเพราะเฉิงเสี่ยวเยว่!

“พี่ชุ่ยอิง เรื่องนี้พี่ไม่ได้เป็นคนทำ ฉันไม่โทษพี่หรอกค่ะ” ถังหว่านยิ้มปลอบโยนสวี่ชุ่ยอิง “ฉันรู้นิสัยของพี่ดี”

“ขอบใจนะ!”

สวี่ชุ่ยอิงแทบจะร้องไห้ เธอหันไปมองเฉิงเสี่ยวเยว่ด้วยสายตาตำหนิ “เธอยังไม่รีบขอโทษอีก?”

“ฉัน…”