015

บทที่ 15 จดทะเบียนสมรสและสาวที่เฝ้ารอ

“เออ ใช่แล้ว ต้องแบบนี้แหละ!”

ช่างภาพสูงวัยกดชัตเตอร์อย่างพอใจ แสงไฟกะพริบวาบเล็กน้อย บันทึกช่วงเวลาที่คนทั้งสองมีรอยยิ้มแต้มอยู่ในดวงตาเอาไว้

ลู่หวยจิ่งถึงค่อยลอบถอนหายใจอย่างโล่งอก ส่วนถังหว่านลุกขึ้นเดินไปหาช่างภาพแล้ว

“สหาย รูปนี้ต้องรอกี่วันถึงจะได้คะ?”

“อีกสามวันค่อยมารับ”

ช่างภาพไม่แม้แต่จะเงยหน้า ยังคงตั้งอกตั้งใจจัดการกล้องถ่ายรูป ลู่หวยจิ่งได้ยินแล้วก็ร้อนใจทันที

“สหาย มะรืนพวกเราต้องกลับหน่วยทหารแล้ว อีกเดี๋ยวก็จะไปจดทะเบียนสมรสกัน พอจะเร่งให้ได้ไหมครับ?”

“ถ้าเร่งด่วนเพิ่มสิบหยวน”

ช่างภาพไม่ได้แปลกใจกับปฏิกิริยาของพวกเขา เพียงมองก็รู้ว่าลู่หวยจิ่งเป็นทหาร