014

บทที่ 14 ซื้อของแต่งงานและถ่ายรูปคู่

“งั้นก็ไม่ผิดแน่ ต้องเป็นเมียของเจ้าจิ่งแน่นอน”

“ก่อนหน้านี้ก็ไม่เห็นหวังต้านีพูดอะไรเลย ทำไมกะทันหันขนาดนี้ล่ะ”

“เมื่อวานฉันยังได้ยินเจ้าจิ่งบอกยายหม่านอยู่เลยว่า เขาพาเมียกลับมาจดทะเบียนสมรส”

“...”

“ผู้หญิงคนนั้นสวยนะ หน้าตาสะสวยได้รูป หรือว่าเขาจะรู้จักกันตอนอยู่ในกองทัพ?”

ไม่รู้ว่าใครพูดประโยคนี้ขึ้นมา ทำเอาดวงตาของลู่หงอิงแดงก่ำ เธอกำห่อผ้าในมือแน่นจนแทบยับยู่ยี่ ในใจเจ็บปวดอย่างยิ่ง

“หน้าตาดีแล้วมีประโยชน์อะไร ทำอะไรสักอย่างก็ไม่เป็น ตอนอยู่บนรถไฟสหายลู่ยังเป็นคนคอยดูแลเธอตลอดเลย”

อวี๋เจวียนเบะปาก คำพูดนี้ทำให้ดวงตาของลู่หงอิงเป็นประกายขึ้นเล็กน้อย นั่นสิ ถึงเธอจะสวยไม่เท่าผู้หญิงคนนั้น แต่เธอทำงานเก่งกว่าตั้งเยอะ