เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย black_cat
ตอนที่ 449 ความรักที่มีต่อวอลเลย์บอล
จังหวัดชิซึโอกะและจังหวัดไอจิตั้งอยู่ติดกัน แต่ทว่าเมื่อเทียบกับจังหวัดไอจิที่มีทีมแกร่งในวี 1 ลีกอย่าง DH และนาโกย่าวูล์ฟด็อกส์ถึงสองทีมแล้ว การพัฒนาวงการวอลเลย์บอลของจังหวัดชิซึโอกะกลับดูด้อยกว่าเล็กน้อย พวกเขามีสโมสรวอลเลย์บอลสองแห่งคือชิซึโอกะแพนเธอร์สและคินอิโระ ซึ่งอยู่ในวี 2 และวี 3 ลีกตามลำดับ
วันนี้ทีมที่มาเยือนสโมสร DH เพื่อลงแข่งแมตช์ฝึกซ้อมก็คือสโมสรคินอิโระที่อยู่ในวี 3 ลีก
“คิดไม่ถึงเลยว่าจะได้เจอไทจิอีกครั้งเร็วขนาดนี้ รู้สึกมหัศจรรย์จังเลยนะ”
“โอ๊ะ? สมัยมัธยมปลายนายก็เคยแข่งกับไทจิมาแล้วงั้นเหรอ?”
“เรื่องนั้น... ในการแข่งขันทางการน่ะไม่เคยหรอก แต่ก่อนหน้านี้เคยไปแข่งแมตช์ฝึกซ้อมที่เซโจมาน่ะ”
“อย่างนี้นี่เอง ไทจิเป็นหมอนี่รับมือยากน่าดูเลยสิ”
“ใช่แล้วล่ะ ตอนนั้นฝีมือวอลเลย์บอลของเขายังดูอ่อนหัดอยู่เลย แต่ความเร็วในการตอบสนองกลับรวดเร็วอย่างน่าประหลาดใจ การพัฒนาก็รวดเร็วมาก มองแวบเดียวก็รู้เลยว่ามีศักยภาพสูงมาก” นาคาชิมะ ทาเครุชะงักไปครู่หนึ่ง “แต่ถึงแม้ตอนนั้นฉันจะรู้สึกตะหงิดๆ ว่าในอนาคตเขาจะต้องเก่งกาจมากแน่ๆ ทว่าก็คิดไม่ถึงเลยว่าเขาจะแข็งแกร่งจนสามารถกระโดดข้ามจากเด็กมัธยมปลายปีสองเข้าสู่ระดับอาชีพได้โดยตรง แถมยังเป็นวี 1 ลีกอีกต่างหาก”
“ฝีมือวอลเลย์บอลยังดูอ่อนหัด งั้นนั่นก็ไม่ใช่ตอนที่เขาเพิ่งเข้าเรียนมัธยมปลายหรอกเหรอ?” โอฮิระ เรออนเอ่ยด้วยความประหลาดใจ