กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย black_cat
ตอนที่ 450 ความมุ่งมั่นของเอซ
“โทษที ฉันพลาดเอง” โคบายาชิ ทาคุยะตะโกนบอก
เป็นเพราะตัวตนของคาเอเดฮาระ ไทจิเวลาบุกนั้นเปล่งประกายเจิดจ้าเกินไป อีกทั้งทิศทางร่างกายและการเคลื่อนไหวของอีซึนะ สึคาสะ ก็ดูไม่ออกเลยว่าจะเล่นบอลจังหวะสองด้วยการหันข้างแบบนั้น
“ไม่ต้องใส่ใจ เอาลูกต่อไป!”
อาจเป็นเพราะผลงานอันยอดเยี่ยมในวี 3 ลีกเมื่อฤดูกาลที่แล้ว ชัยชนะต่อเนื่องทำให้ทุกคนค่อนข้างเหลิง พอต้องข้ามขั้นมาเจอทีมแข็งแกร่งระดับวี 1 ลีกกะทันหัน พวกสมาชิกก็เลยปรับตัวกันไม่ทัน
ทีม DH เสิร์ฟต่อ
คิตาจิมะ คิปเปย์เสิร์ฟลูกที่สาม โอฮิระ เรออนรับบอลเอาไว้ได้อย่างมั่นคง
แทนที่จะใช้ลูกเสิร์ฟรุนแรงชิงความได้เปรียบ โค้ชนิคชอบที่จะหยั่งเชิงระดับการรับบอลของคู่แข่งในช่วงต้นเกมมากกว่า เหล็กดีต้องใช้ทำคมดาบ การขึ้นนำเร็วเกินไปก็มีทั้งข้อดีข้อเสียต่อนักกีฬาในสนาม
บางครั้งทีมอาจล็อกผลแพ้ชนะล่วงหน้าและรักษาความได้เปรียบเล็กน้อยตอนต้นเกมไปจนจบ แต่บางครั้ง การขึ้นนำแบบฉวยโอกาสนี้กลับทำให้นักกีฬาประเมินฝีมือของทั้งสองฝ่ายผิดพลาด
หากสภาพจิตใจหย่อนยานเมื่อไหร่ ไม่เพียงแต่จะทิ้งข้อได้เปรียบในช่วงต้นเกมไปเปล่าๆ สถานการณ์ที่แย่กว่านั้นคือเกมอาจพลิกผันชั่วพริบตา ทำให้อีกฝ่ายฮึกเหิมและโต้กลับสำเร็จรวดเดียว