กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 550 มาเลย เหล่าแบตสำรองของข้า
[สถานีต่อไป มหาวิทยาลัยเจี้ยนเฉียว ขบวนรถนี้กำลังจะเทียบชานชาลาสถานีปลายทาง ขอให้ผู้โดยสารทุกท่านเตรียมตัวลงจากขบวนรถ แล้วพบกันใหม่]
ขบวนรถไฟชะลอหยุดลงพร้อมเสียงกึกกัก สิ่งมีชีวิตอาถรรพ์ทั้งหลายภายในตู้โดยสารต่างจับจ้องมนุษย์ทั้งสามคนในขบวนด้วยความตึงเครียด
"นี่คือเสียงรถไฟเข้าเทียบชานชาลารึ เหตุใดข้าฟังดูเหมือนเสียงรถไฟใต้ดินมากกว่า เจ้าสิ่งนี้หลุดบทบาทไปแล้วหรือไม่" ซื่อเซิงโปไห่โอวแหงนหน้ามองไปยังทิศทางของเสียงประกาศ
ยวิ่นจ่งเอ่ยว่า "รถไฟต่างแดนอาจไม่เหมือนในบ้านเมืองเรา ทว่าเจี้ยนเฉียวนี่อยู่ในประเทศ D หรือ"