เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 462 พี่เหลิ่ง ลองใช้วิธีนี้ดู ไม่เสียเงิน
"ไปเถอะ ข้าจะพาเจ้าไปตามหาต้นไม้แห่งความมืด" ขนตายาวงอนของเฟิ่งซีเยี่ยหลุบลง แววตาคู่นั้นซับซ้อนยากแท้หยั่งถึงยิ่งนัก
เจ๋อกวงเลวี่ยอิ่งเดินตามไปติดๆ ด้วยรอยยิ้มตาหยี
เขาสัมผัสได้แล้ว!
นี่มันกลิ่นอายแห่งความสำเร็จชัดๆ!
ดูเอาเถิด บอสตัวนี้... อ้อ ไม่สิ เฟิ่งซีเยี่ยต้องถูกบารมีอันน่าเกรงขามของตนสะกดข่มไว้แล้วเป็นแน่
เป็นดั่งที่คิด ผู้ถูกลิขิตโดยสวรรค์ย่อมมีความพิเศษไม่เหมือนผู้ใด เพียงแค่เปลี่ยนรูปลักษณ์เล็กน้อย ก็หลอกให้เฟิ่งซีเยี่ยยืนตะลึงงันจนพูดไม่ออกแล้ว
หากตนแผ่บารมีข่มขวัญอีกสักครา แล้วดึงเขาเข้ามาเป็นลูกสมุนใต้สังกัด จะมิใช่เรื่องง่ายดายราวพลิกฝ่ามือหรอกหรือ
รอยยิ้มตรงมุมปากของเจ๋อกวงเลวี่ยอิ่งยิ่งมายิ่งกว้างขึ้น จนสองมือแทบจะอดไม่ได้ที่จะยกขึ้นมาเท้าสะเอว