กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 418 กระแสธารกาลอวกาศปั่นป่วน คล้ายมีร่องรอยของเผ่าแมลง
ยามที่เงาร่างของมนุษย์ตรงหน้าค่อยๆ ปรากฏชัดเจนขึ้น อ้ายลาเค่อก็รู้สึกว่าตนเองคงมาถึงวาระสุดท้ายของชีวิตแล้วกระมัง
"อา หัวหน้าเมิ่งฉี ข้าต้องหิวจนตาฝาดไปแล้วแน่ๆ ฮิๆ ท่านลองทายดูสิว่าข้าเห็นผู้ใด"
อ้ายลาเค่อใช้ข้อศอกสะกิดเมิ่งฉีที่นอนอยู่ข้างๆ ซึ่งทำได้เพียงกะพริบตาแผ่วเบา
"ฮิๆ ข้าถึงกับเห็นมนุษย์ที่ชื่อโทวโหยวผัวผู้นั้นเชียวนะ ท่านยังจำได้หรือไม่ ญาติที่ท่านรับไว้นั่นไง!"
"ให้ตายสิ หิวยิ่งนัก หากก่อนตายได้ลิ้มรสอาหารเลิศรสที่พวกมนุษย์ปรุงขึ้นมาอีกสักคำก็คงดี"