เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 372 แดนมาร
โครม!
ร่างของจิ่วสือจิ่วซุ่ยไจ้เถามาโหลวพุ่งทะลุม่านหมอกหนาทึบราวกับกระสุนปืนใหญ่ลูกเล็ก แล้วกระแทกเข้ากับพื้นดินอันดำทะมึนอย่างจัง
ทำเอาสิ่งมีชีวิตตัวเล็กๆ ที่รวมกลุ่มกันอยู่ตรงนี้เมื่อครู่ตกใจจนแตกฮือกระเจิดกระเจิงไปคนละทิศละทาง
"ยังดีที่อัปเกรดมาแล้ว ไม่อย่างนั้นคงตกลงมาตายจริงๆ แน่" จิ่วสือจิ่วซุ่ยไจ้เถามาโหลวพลิกตัวอย่างยากลำบาก พลางมือไวตาไวรีบปรับลดประสาทรับความเจ็บปวดของตนลง
ทว่าต่อให้ปรับลดประสาทรับความเจ็บปวดลงแล้ว ปฏิกิริยาทางร่างกายก็ยังคงปรากฏตามปกติ อย่างเช่นตอนนี้ที่นางรู้สึกว่าหน้ามืดตามัวไปหมด
ทว่าสิ่งที่ทำให้นางรู้สึกทรมานใจยิ่งกว่าสภาพอันน่าเวทนาของตนในยามนี้ ก็คือการที่พี่หยวนตายไปแล้ว
อย่างไรเสียตอนนี้ก็ไม่มีผู้เล่นคนอื่นอยู่ จิ่วสือจิ่วซุ่ยไจ้เถามาโหลวจึงปล่อยโฮออกมาตรงๆ