เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 371 นึกว่าการตายของเว่ยหยวนเป็นเพียงจุดเริ่มต้น นึกไม่ถึงว่าจะจบลงในทันที
"หุบปาก!"
"หุบปาก!"
"หุบปาก!"
ราชันเทพแทบจะคำรามคำว่าหุบปากสามคำนี้ออกมาด้วยความเดือดดาล เขาหอบหายใจหนักหน่วง ในหัวขาวโพลนไปหมด
เขาไม่กล้าแม้แต่จะจินตนาการเลยว่า หากบรรดาเผ่าพันธุ์ในพันธมิตรดวงดาวล่วงรู้เรื่องนี้เข้า ทั้งพันธมิตรดวงดาวจะเกิดความระส่ำระสายรุนแรงเพียงใด
เกียรติภูมิของเผ่าเทพจะต้องพังทลายลงในพริบตา
เผ่าพันธุ์ที่อ่อนแอจำนวนหนึ่ง แม้ยามปกติจะดูไร้ซึ่งพิษสงใดๆ ทว่าเมื่อได้รู้ว่าตนเองเป็นเพียงเครื่องสังเวยที่เผ่าเทพมอบออกไปเพื่อแลกกับความสงบสุขของพันธมิตรดวงดาว ย่อมต้องร่วมมือกันแปรพักตร์ออกจากพันธมิตรดวงดาวเป็นแน่
เพียงแค่ราชันเทพคิดถึงเรื่องเหล่านั้น ก็รู้สึกราวกับโลหิตทั่วร่างกำลังเดือดพล่าน
เผ่าเทพจะกลายเป็นเผ่าพันธุ์ที่ทุกเผ่ารังเกียจเหยียดหยามที่สุด พวกเขาคือทวยเทพ จะยอมให้แปดเปื้อนด้วยมลทินได้อย่างไร