กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 360 สังหารพวกเจ้าเป็นเพียงก้าวแรก
โลหิตสีทองไหลรินมารวมกันตามบาดแผลที่ปริแตก ประหนึ่งสายธารหลั่งรินเข้าสู่ปากที่เผยอออกน้อยๆ
ราชันแมลงกว่างหานแหงนหน้าขึ้น รอยยิ้มตรงมุมปากแทบมิอาจสะกดกลั้นไว้ได้อีกต่อไป
บนใบหน้าที่หล่อเหลางดงามจนสรรพชีวิตต่างสัมผัสได้ถึงความลำเอียงของพระผู้สร้าง เปี่ยมล้นไปด้วยความสุขสมอันอิ่มเอม
"ฮ่าๆๆๆๆ มนุษย์ช่างโอชาเหลือเกิน โอชายิ่งนัก..."
เขาคาดคิดมิถึงจริงๆ ว่ามนุษย์เหล่านี้ นอกจากจะกลายร่างเป็นราชันแมลงแฝดและราชันแมลงแฝดสามแล้ว ยังมีพวกที่เติบโตขึ้นมาเดี่ยวๆ ได้อีก
การไล่ล่าสังหารราชันแมลงเยี่ยงนี้ไร้ซึ่งแรงกดดันใดๆ ทั้งสิ้น ซ้ำยังช่วยฟื้นฟูพลังงานให้แก่เขาได้อีก