เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 359 วอนฟ้าเบื้องบน โปรดตัดสินภักดีทรยศ
"เจ้าหมอนี่มันวิปริตสิ้นดีจริงๆ"
ฉีอู๋หมิงมองดูเฉ่าเหมยเซียนจวินที่อยู่เบื้องล่าง เห็นเนื้อหนังบนฝ่ามือนั้นถูกเฉือนจนเปิดเหวอะหวะ ก็พลันแยกเขี้ยวแสยะปากรู้สึกปวดแสบปวดร้อนที่มือตนเองขึ้นมาทันที
ทั้งที่เจ้าบ้านั่นเจ็บปวดจนสองตาแดงก่ำ เหงื่อกาฬไหลพรากถึงเพียงนั้นแล้ว มันยังอุตส่าห์ใช้มืออีกข้างไปแย่งชิงเศษแก้วมาอีก
"บัดซบ วิปริต วิปริต ช่างวิปริตเกินไปแล้ว ยอมใจเลยจริงๆ นี่เริ่มนิยมการทรมานตัวเองตั้งแต่เมื่อไหร่กัน" ฉีอู๋หมิงถอนหายใจ
หากจะว่าไป เรื่องทั้งหมดนี้ล้วนเริ่มต้นมาจากคำพูดประโยคเดียวของผู้เล่นคนนั้น เจ้าหมอนั่นที่มีนามว่าปาตู้เหลิ่งคู่
'ข้าก็แค่เลื่อนเป็นขั้นเก้าเสียก็สิ้นเรื่องมิใช่หรือ'
เพียงประโยคนี้ประโยคเดียว ทำให้ผู้เล่นตั้งกี่มากน้อยต่างเริ่มพยายามทำร้ายตนเองเพื่อเลื่อนขั้นพลัง