เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 353 สมองในโหลแก้ว
ครานี้
หัวหน้าหน่วยย่อยแห่งเขตทหาร บันดาลโทสะขึ้นมาจริงๆ แล้ว
เขาเปิดห้องคนขับ ก้มมองเจียสั่วซื่อจ้งจากมุมสูงพลางเอ่ยว่า “สวะเยี่ยงเจ้า บังอาจมาเอ่ยคำว่าน่าเวทนากับข้าที่นี่เชียวรึ?”
เรือนกายใต้เครื่องแบบของเขาสั่นสะท้านอย่างรุนแรง บนศีรษะยังคงเชื่อมต่อสายควบคุมจิตประสาทของหุ่นรบเอาไว้
ผู้ใดก็ดูออกว่า เจ้านี่ถูกวาจาเพียงสองประโยคยั่วโทสะจนหน้าดำหน้าแดงไปหมดแล้ว
“มารดาเถอะ แค่นี้ก็หัวร้อนแล้วรึ?”
“เกมนี้บางครั้งก็มักมีปัญหาในจุดยิบย่อยพวกนี้ คนดีที่ไหนจะมาหัวร้อนกับคำพูดแค่สองประโยคกันเล่า?”
“ฮิฮิ ผู้ใดว่ากัน ข้ากลับรู้สึกว่าสมจริงยิ่งนัก พวกพี่น้องคงไม่เคยปะทะคารมออนไลน์กับคนแดนซีปาละสิ พวกนั้นน่ะหัวร้อนง่ายเป็นบ้าเลย”
“ความจริงสิคือคมดาบ! ความจริงก็คือเจ้านี่ก่อนจะเลื่อนระดับคงถูกรังแกไปทั่วจริงๆ นั่นแหละ ฮ่าๆๆๆ”