เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 352 โรคจิตเวชจากสมรภูมิ
ภาพล็อกเป้าสีแดงชาดภายในหุ่นรบ ได้บันทึกภาพการตายของเหล่ามนุษย์กลุ่มใหญ่นั้นไว้ทั้งหมด
"สวะพรรค์นี้ยังกล้าส่งมายังสมรภูมิ รังแต่จะส่งมาเป็นเบี้ยทิ้งเสียเปล่าๆ เผ่ามนุษย์ช่างไร้กำลังรบระดับสูงเหลืออยู่แล้วจริงๆ"
หัวหน้าหน่วยย่อยแห่งกองกำลังรบที่ได้รับบัญชาให้มากวาดล้างมนุษย์ใต้เรือรบเหล่านี้ เมื่อเห็นสภาพที่มนุษย์เหล่านั้นกรีดร้องโอดครวญพลางสิ้นชีพ ในใจพลันบังเกิดความสะใจยิ่งนัก
การศึกย่อมไม่อาจหลีกเลี่ยงการเข่นฆ่า
ผู้ที่ถูกจัดสรรให้มายังเขตทหารได้ ส่วนใหญ่ล้วนเป็นพวกกระหายศึก ยิ่งไปกว่านั้น บางคนยังเป็นฆาตกรชื่อเสียงฉาวโฉ่ภายในพันธมิตรดวงดาว หากอยู่ภายนอกย่อมเป็นคนร้ายเต็มตัวมิผิดแน่
คนกระหายศึกกลุ่มนี้ มีหรือจะไม่กระหายเลือด?
หัวหน้าหน่วยย่อยผู้นี้ชิงชังผู้อ่อนแอเป็นที่สุด ยามนึกถึงว่าพวกตนต้องเผชิญหน้ากับอสูรดวงดาว เผชิญหน้ากับรังแมลงอยู่ภายนอกทุกเมื่อเชื่อวัน ซ้ำยังพร้อมจะกลายร่างเป็นสัตว์ประหลาดที่ยีนพังทลายได้ทุกเวลา เพียงเพื่อปกป้องพวกสวะที่คุดคู้อยู่ในพันธมิตรดวงดาว ก็ยิ่งอยากเข่นฆ่าฟาดฟัน
ยามนี้เมื่อเห็นมนุษย์ขั้นสามและขั้นสี่เหล่านี้ ถึงกับรีบร้อนมารนหาที่ตายเช่นนี้ ความสุขสำราญยามกดปุ่มยิงกระสุนปืนใหญ่ก็ยิ่งทวีความรุนแรง
"ฮ่าๆๆๆ บัดซบ แม้ไอ้พวกเศษสวะต่ำช้าเหล่านี้จะทำให้เสียเวลาไปบ้าง จนข้าไม่อาจขึ้นสู่สมรภูมิได้ในทันที ทว่าการกวาดล้างไอ้พวกนี้ก็ช่างสะใจเหลือเกิน!"