กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 312 แยกไม่ออก ข้าแยกไม่ออกจริงๆ แล้ว
ยามนี้แมลงสมองผู้บัญชาการสูงสุดแฝงตัวอยู่ในเขตความทรงจำของซื่อเถียวแห่งจั้วว่างเต้า
มันกลืนกินเศษเสี้ยวความทรงจำอย่างระมัดระวัง พยายามคัดสรรความทรงจำที่ราชันต้องการออกมาจากในนั้น
หืม?
ผู้ที่ออกมาจากแคปซูลคืนชีพ เป็นมนุษย์โคลนจริงๆ สินะ
ความทรงจำของซื่อเถียวแห่งจั้วว่างเต้าที่ผ่านการตัดแต่งของระบบ เริ่มคลี่กางออกเบื้องหน้าแมลงสมองผู้บัญชาการสูงสุดทีละน้อย
ผู้เล่นตัวป่วนนับไม่ถ้วนกับสารพัดวิธีรนหาที่ตาย รวมถึงวิถีชีวิตอมตะที่ซื่อเถียวค้นพบ เขาจักต้องบรรลุเป็นเซียน