เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 301 กองพลที่เจ็ด
"อะไรนะ ทหารใหม่พวกนี้จะส่งลงหน่วยล่างโดยตรงเลยรึ ปู้หลาน สมองเจ้ามีปัญหาหรืออย่างไร"
"เจ้ารายงานเบื้องบนจนผ่านการอนุมัติแล้วงั้นรึ"
"จะจัดสรรให้ข้าเท่าใด"
"หกสิบนาย ระดับสูงสุดเป็นแค่นักรบยีนระดับห้าเนี่ยนะ ปู้หลาน แม้กองพลที่เจ็ดของพวกเราจะมิได้ประจำการอยู่แนวหน้าสุด แต่ก็ใช่ว่าจะเป็นที่เก็บขยะเสียหน่อย!"
ผู้บัญชาการกองพลแห่งกองพลที่เจ็ดยังมิทันได้ด่าทอต่ออีกสองสามประโยค สายของปู้หลานก็ถูกตัดทิ้งไปเสียแล้ว
ความโกรธแล่นพล่านจนเขาต้องตบโต๊ะลงไปอย่างรุนแรงฉาดใหญ่
พันตรีหลายนายที่ยืนฟังอยู่ด้านนอกต่างพากันประหลาดใจ ทหารใหม่เพียงหกสิบนาย ไฉนถึงทำให้ผู้บัญชาการกองพลใส่ใจถึงเพียงนี้
การส่งทหารใหม่ลงหน่วยล่าง ย่อมส่งตรงไปยังกองร้อยระดับล่างสุดอยู่แล้ว
ย่อมมีหัวหน้าหมวดคอยดูแล ยิ่งไปกว่านั้น ระดับสูงสุดเพิ่งจะถึงขั้นห้า หากส่งคนเช่นนี้ไปแนวหน้า ก็มีแต่จะไปตายมิใช่หรือ