เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 300 เขตทหารแห่งนี้เป็นแดนบริสุทธิ์ที่ไม่เคยแปดเปื้อนมาก่อน
"พวกเจ้าทำให้พวกเราที่เป็นครูฝึกแห่งเขตทหารต้องขายหน้าจนแทบแทรกแผ่นดินหนีแล้ว!"
"แค่ทหารใหม่กลุ่มเดียวยังรับมือไม่ได้? แถมยังเกือบจะถูกพวกมันกวาดล้างจนหมดสิ้นเสียอีก"
"ไอ้พวกนักรบยีนระดับสูงไม่กี่คนนั้นจัดการไม่ได้ แล้วพวกที่เพิ่งจะอยู่ขั้นหนึ่งขั้นสองพวกนั้นก็จัดการไม่ได้ด้วยหรืออย่างไร?"
"แต่ละคนลืมสิ้นกระทั่งทักษะการต่อสู้พื้นฐาน ข้าว่าพวกเจ้าไม่ต้องไปฝึกทหารใหม่แล้ว ถูกส่งตัวลงไปฝึกฝนตัวเองเสียให้เข็ดเถอะ มารดามันเถอะ!"
หลังจากด่ากราดไปยกใหญ่ หัวหน้าครูฝึกปู้หลานก็รู้ดีว่าการพูดจาเช่นนี้ไม่ได้ช่วยกู้หน้าอันน่าอับอายในคราวนี้กลับคืนมาได้เลย
ที่น่าเจ็บใจที่สุดก็คือ ตัวเขาเองก็ยังถูกเจ้าตัวแสบที่ชื่อโทวโหยวผัวเล่นงานเข้าให้อย่างจัง
เผ่ามนุษย์ไม่ธรรมดาจริงๆ ไม่ควรประมาทแม้แต่น้อย
ช่างเจ้าเล่ห์เพทุบายและปลิ้นปล้อนสิ้นดี
พวกสารเลวเหล่านี้พอลงไปยังเขตทหารคงจะก่อเรื่องวุ่นวายมากกว่านี้เป็นแน่ ทว่าปัญหาในยามนี้คือ ด่านแรกของพวกมันก็คือค่ายฝึก