เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 171 อยากเป็นสุนัขรับใช้ให้ซิงเฉินรึ? ไปต่อแถวโน่น
ก็ถูกตรวจพบว่ามีความมืดโกลาหลรุกรานเข้ามาเสียแล้ว
เฟิ่งอวี่เซิงลองเปรียบเทียบกับตนเองดู ก็อดที่จะเห็นใจเว่ยหยวนไม่ได้
"หากเผ่ามนุษย์ต้องการความช่วยเหลือ ย่อมสามารถขอรับการคุ้มครองจากเผ่าเทพของข้าได้จริงๆ ปวงประชาเผ่าเทพไม่น้อยต่างก็มีความผูกพันต่อเผ่ามนุษย์"
อย่างไรเสียเผ่าเทพก็มีชีวิตยืนยาวมาเนิ่นนานเพียงพอ
น้ำใจไมตรีกับเผ่ามนุษย์รุ่นแรกยังคงอยู่ การจะให้ที่พึ่งพิงแก่เผ่ามนุษย์ย่อมมิใช่ปัญหาแม้แต่น้อย
เว่ยหยวนโบกมือไปมา "หนวกหูไปหน่อยแล้วสหาย เลิกพูดเถิด"
ขอรับการคุ้มครองบัดซบอันใดกัน
หากเผ่ามนุษย์ยอมไปอยู่ใต้ร่มเงาของเผ่าเทพเพื่อขอรับการคุ้มครองจริงๆ นั่นก็เท่ากับกลายเป็นเผ่าพันธุ์บริวารไปโดยตรง
ล้อกันเล่นหรืออย่างไร