เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 170 ข้าสงสัยว่าพวกเจ้าคือร่างสถิตการรุกรานของความมืดโกลาหล
เยี่ยปู้โชวกำลังชูสองมือขึ้นสูง
เหล่าทูตสวรรค์หลังสยายปีกก็ลอยตระหง่านอยู่กลางเวหาอย่างเย็นชา การพิพากษาของพวกนางแฝงไว้ด้วยกลิ่นอายอันศักดิ์สิทธิ์บริสุทธิ์
ปีกขนนกสีขาวพิสุทธิ์งดงามจนยากจะหาใดเปรียบ
"จงตอบข้ามา พวกเจ้าถูกความมืดกัดกร่อนกลืนกินแล้วใช่หรือไม่"
เผ่าเทพครองตำแหน่งเจ้าผู้ปกครองสูงสุดภายในพันธมิตรดวงดาวมาโดยตลอด
กระทั่งในยุคสมัยที่เผ่ามนุษย์เปิดศึกบุกโจมตีอย่างดุดัน พวกเขาก็มิเคยถูกซัดจนตกต่ำย่อยยับ
นับแต่ยามที่พันธมิตรดวงดาวก่อตั้งขึ้น เผ่าเทพก็ดำรงตนอยู่บนจุดสูงสุด เหนือล้ำและตัดขาดจากสรรพเผ่ามาโดยตลอด
พวกเขาไม่ข้องแวะเรื่องราวของพันธมิตร ทว่าก็มิยินยอมให้มีเผ่าพันธุ์โกลาหลย่างกรายเข้าสู่พันธมิตรเป็นอันขาด