กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 166 จุดขายของผู้เล่นคืออ่านแล้วตอบมั่วซั่ว
ตึกตัก!
มาอีกแล้ว!
ชั่วขณะที่สายตาของอิงลั่วหม่าจงประสานเข้ากับใบหน้าของคนเผ่าราตรีฝนเหล่านั้น หัวใจก็พลันกระตุกวูบอย่างรุนแรง
ทั้งที่ควรจะเคยชินกับหน้าตาที่ราวกับภูตผีของคนเผ่านี้นานแล้วแท้ๆ!
เหตุใดพริบตาที่ได้เห็นหน้าพวกมัน ถึงยังรู้สึกได้ถึงความหวาดกลัวอันรุนแรงถึงเพียงนี้กันเล่า!!!
"มารดามันเถอะ!!!"
อิงลั่วหม่าจงดีดตัวลุกขึ้นนั่งพรวดจากแคปซูลเล่นเกม
เหงื่อกาฬไหลหยดลงมาจากหน้าผากทีละหยด
น่าสะพรึงกลัวเกินไปแล้ว