เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 124 ยามกระจายคือดาราดาษเต็มฟ้า
ทว่าครั้งนี้ เขาเพียงต้องการให้อันเยวี่ยเซิ่งอินเกิดความหวาดระแวง ไม่ได้คิดจะเปิดศึกโดยตรงจริงๆ เสียหน่อย
นึกไม่ถึงว่าพอเอ่ยไปไม่กี่ประโยค อันเยวี่ยเซิ่งอินจะมีปฏิกิริยาอย่างไรเขายังไม่รู้ ทว่ากลับจุดประกายเลือดร้อนในกายของเหล่าผู้เล่นให้ระเบิดออกมาก่อนเสียแล้ว
บัดซบ ลืมไปเสียสนิท เจ้าพวกนี้คือภัยพิบัติที่สี่นี่นา
เว่ยหยวนสำนึกผิดในใจเล็กน้อย เมื่อครู่ไม่ควรคิดเลยว่าเหล่าผู้เล่นทำให้ตนต้องกระดากอาย
เจ้าพวกนี้
คือคนกลุ่มเดียวบนโลกใบนี้ ที่จะช่วยให้เขาปีนป่ายขึ้นสู่จุดสูงสุดได้อย่างสุดจิตสุดใจจริงๆ
เว่ยหยวนแย้มยิ้ม เขายืนอยู่ท่ามกลางเหล่าผู้เล่น แล้วส่งยิ้มอย่างไม่เกรงกลัวให้แก่อันเยวี่ยเซิ่งอิน
ผู้เล่นกว่าเก้าหมื่นชีวิต
ด้วยกระแสไอพลังอันหาญกล้าไม่เกรงกลัวความตาย ไม่ว่าผู้ใดแลเห็นต่างก็ต้องขวัญผวาในใจ